κείμενο για 17Ν

November 16, 2010 | Filed Under απ' το σημείο x στο άπειρο x-->∞., καλέσματα-πορείες, κείμενα | No Comments

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΧΟΥΝΤΕΣ

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Το 1963 τo Δ’ πανσπουδαστικό συνέδριο βγάζει ένα κεντρικό φοιτητικό όργανο την ΕΦΕΕ, λίγες μέρες αργότερα δολοφονείται ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου οι φοιτητές διεκδικούν. Συνθήματα όπως το “114” και το “15% “ακούγονται παντού. Στις 22 Ιουλίου 1965 δολοφονείται από το κράτος ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας στο κέντρο της Αθήνας.

Η συγκρότηση της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973, με εκπροσώπους από σχολές πέραν του Ε.Μ.Π. ουσιαστικά συνιστά μια μορφή οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος στα πλαίσια, στο πνεύμα αλλά και στα γενικότερα αιτήματα που έβαζε η Ε.Φ.Ε.Ε. από ιδρύσεώς της (η οποία βέβαια τότε ήταν απόλυτα ελεγχόμενη από το καθεστώς). Οι φοιτητές, πέρα από τις υπαρκτές ιδεολογικές και οργανωτικές διαφοροποιήσεις εντάσσονται σε μια ενιαία δομή για πρώτη φορά. Αργότερα γίνονται οι καταλήψεις της Νομικής στις αρχές του ’73 και μετά αυτή του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη, όπου συμμετείχαν συνελεύσεις εργατών και μαθητών.

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’70 διατηρούνταν ακόμη μια εκρηκτική κατάσταση, ενώ μπαίνοντας, στις αρχές του 80, στην Μεταπολίτευση μιλούσαμε πλέον για την περίφημη Εθνική συμφιλίωση.

Έκτοτε το φοιτητικό κίνημα έχει περιοριστεί σε κομματικές ιδεοληψίες και συμφέροντα, κυριαρχείται από λογικές αρπαχτής και βολέματος με αποτέλεσμα να έχει γυρίσει την πλάτη στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Ταυτόχρονα ένα μεγάλο κομμάτι των φοιτητών είναι πολιτικά αδρανείς είτε γιατί αδιαφορεί στα πλαίσια της γενικότερης αλλοτρίωσης είτε γιατί δεν βρίσκει την κατάλληλη διέξοδο μέσα από φοιτητικούς κύκλους.

Η άξια του πτυχίου στη σύγχρονη ελληνική παράγωγη είναι μηδαμινή και αποτελεί ένα ακόμη αντικείμενο πόθου-φετίχ της νεοελληνικής κουλτούρας. Μέσα στις σχολές οι νέοι βλέπουν πως οι επιλογές τους περιορίζονται μεταξύ του κονέ και του βολέματος και πως η διαφθορά-αδιαφάνεια και οι συνδιαλλαγές-ρουσφέτια από καθηγητές είναι δομικό στοιχείο του εκπαιδευτικού συστήματος.

Την τελευταία 5ετία με έναυσμα τον νόμο Πλαίσιο οι φοιτητές ξεκίνησαν ξανά να μπαίνουν σε διαδικασίες ζύμωσης και πολιτικής ενεργοποίησης κάνοντας ένα δυναμικό άνοιγμα στην κοινωνία. Αυτή την φορά πέρα από αιτήματα που τους αφορούσαν άμεσα (άρθρο 16) άρχισε να δημιουργείται ένα κλίμα καθολικής αμφισβήτησης του πολίτικο-οικονομικού συστήματος. Φοιτητές και νεολαίοι καταλαβαίνουν και βιώνουν στο πετσί τους τί σημαίνει σύγχρονη ελληνική δημοκρατία και νεοελληνική κουλτούρα, νέοι με πτυχίο ή χωρίς, αντιλαμβάνονται πως οι αποφάσεις ζωής που πρέπει να πάρουν συνοψίζονται στο δίλημμα εκμεταλλευση ή ανεργία.

Με αφορμή την δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου όλες αυτές οι ιδέες και τάσεις συναντήθηκαν με την οργή και την εκτόνωση της καταπίεσης άλλων κοινωνικών υποσυνόλων ( μαθητές, εργάτες , άνεργοι ακόμη και πρώην τηλεορασόπληκτοι! Παρόλα αυτά υπάρχει κόσμος που εξακολουθεί να επιλεγεί την σιωπή και φοβάται να βγει στους δρόμους επειδή το σύγχρονο κοινωνικό δίλημμα στην χωρά μας λέει: «Ελευθερία ή Ασφάλεια». Όμως στην πραγματικότητα ο ιός της αυτοργάνωσης και της κοινωνικής απελευθέρωσης έχει αρχίσει να διαδίδεται ευρύτερα.

Αφού λοιπόν οι εποχές της ισχυρής Ελλάδας περάσαν και μας άφησαν όλους ταπί αλλά όχι ψύχραιμους, αφού λοιπόν τελείωσαν τα θαλασσοδάνεια και οι φιέστες της Ολυμπιάδας κάνοντας τα λαμόγια πλουσιότερους φτάσαμε στο σήμερα να μιλάμε όλοι μας για σκάνδαλα, σπρέντ και χρέη επειδή δήθεν «Τα φάγαμε όλοι μαζί».Μας κάνουν έτσι να νοιώθουμε συνυπεύθυνοι μέσα στο κλίμα της υποτιθέμενης εθνικής ενότητας και της ενιαίας εθνικής συνείδησης που μας προτάσσουν. Το μόνο σίγουρο είναι πως χαμένοι βγαίνουμε εμείς αφού καθημερινότητα μας γίνεται πια η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές σε εργασιακά και κοινωνικά κεκτημένα, η μετατροπή του υποτιθέμενου κράτους πρόνοιας σε κράτος τάξης και ασφάλειας. Τα φαινόμενα αυτά τα βλέπουμε και στη πόλη μας (οι εν δυνάμει απολυμένοι της ΚΟΝΤΙ,της ΜΕΤΚΑ, ο ξυλοδαρμός του 17χρονου μαθητή από τα τσογλάνια της ΔΙΑΣ καθώς και οι τραμπουκισμοί και οι κρατικές δολοφονίες είναι μερικά παραδείγματα )

Όλα τα παραπάνω καθώς και η κυρίαρχη σχέση παραγωγής-κατανάλωσης έχουν ως αποτέλεσμα σε προσωπικό επίπεδο την αποξένωση, την ιδιώτευση και την επανάπαυση της ανάθεσης. Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του και είτε προσπαθεί να βρει ατομικές λύσεις στα προβλήματα που το σύστημα συνεχώς του δημιουργεί, είτε στριμώχνεται σε μια “βολική” γενικότητα. Το σύστημα συνεπικουρούμενο από τα πληρωμένα τσιράκια των ΜΜΕ προωθεί την τάξη και την ησυχία στους δρόμους σπρώχνοντας τον κόσμο σε εικονικές σχέσεις τύπου facebook, προωθώντας το lifestyle και την γκλαμουριά καταφέρνοντας έτσι τον κατακερματισμό της προσωπικότητας και τον συνειδησιακό ευνουχισμό.

Έτσι πλέον το καρότο της οικονομικής ευημερίας και ανάπτυξης, με αντάλλαγμα την υπακοή και την ευνομία που τόσα χρονιά μας πλάσαραν σαν όνειρο φανερώνεται τελικά ως εφιάλτης .

Σε μια εποχή όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί απλά πεθαίνουν, η απαίτηση για κοινωνική δικαιοσύνη γίνεται όλο και πιο έντονη. Εκμεταλλευόμενοι την γενικότερη κατάσταση παρακμής και ατομικισμού, παρακρατικές οργανώσεις- Γερμανοτσολιάδες και ρουφιάνοι με κομματική προκάλυψη ( ΛΑΟΣ-Χρυσή Αυγή) δολοφονούν φτωχοδιαβόλους και μετανάστες, δηλητηριάζουν συνειδήσεις παριστάνοντας τους αγανακτισμένους “έλληνες” πολίτες.

Μέσα σε αυτή την φρίκη δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του, ούτε άνεργο ούτε μαθητή ούτε εργαζόμενο. Κανέναν καταπιεσμένο μόνο απέναντι στο κράτος και τα όργανα του. Μέσω της συνδιαχείρησης, της αυτοργάνωσης, και του αλληλοσεβασμού καταφέρνουμε την πραγμάτωση συνθηκών αλληλεγγύης που θέτουν τις βάσεις για ένα νέο μοντέλο ζωής, ρεαλιστικό και όχι ουτοπικό όπως χρόνια τώρα μας το πλασάρουν οι αριστερές «ριζοσπαστικές» και μουσειακού τύπου κομματικές ιδεοληψίες.

Γίνεται ξεκάθαρο πως θα πρέπει ανεξάρτητα από την προσωπική μας κατάσταση ταξική-οικονομική, να συναντηθούμε στις λεωφόρους τις αυτοργάνωσης και της αλληλεγγύης θρυμματίζοντας τη μοναξιά και την αποξένωση. Μέσα από συλλογικούς αγώνες να καταστρέψουμε τους πραγματικούς εχθρούς της ύπαρξης μας.

Αν δεν συγκρουστούμε σήμερα με το αδύνατο,

θα βρεθούμε αύριο αντιμέτωποι με το αδιανόητο.

**Το Σάββατο 20 Νοέμβρη στις 10+μμ Ρεμπέτικο γλέντι στην κατάληψη Ματσάγγου.

**Κάθε Πέμπτη bar στις 10μμ

Ανοιχτή συνέλευση «απ’ το σημείο Χ στο άπειρο» Κυριακές στις 20:30 στην κατάληψη Ματσάγγου.
κατεβάστε το κείμενο σε pdf

μηδενική ανοχή στην κρατική τρομοκρατία

November 15, 2010 | Filed Under καλέσματα-πορείες, κουζίνα-bar | No Comments

–Πορεία την Τετάρτη 17 Νοεμβριου στις 6μμ στην πλατεία Ελευθερίας

–Ρεμπέτικο γλέντι το Σαββατο 20 Νοεμβριου στις 22:30 στην κατάληψη ( φέρτε φαγητά).

κάλεσμα σε πορεία με αφορμή τον άγριο ξυλοδαρμό μαθητή απο τσογλάνια της ΔΙΑΣ

November 11, 2010 | Filed Under απ' το σημείο x στο άπειρο x-->∞., καλέσματα-πορείες, κείμενα, παρεμβάσεις | No Comments

κατεβάστε το κείμενο σε p d f

Αν δεν πεθανουμε ο ενας για τον αλλο, ειμαστε ηδη νεκροι.

Με αφορμη με τον ξυλοδαρμό του μαθητή πραγματοποιηθηκε δυναμική πορεία στο κέντρο της πολης.Στη πορεία καλέσαμε εμείς με την παρακάτω αφίσα και με το μοίρασμα του παραπανου κειμενου,  με αναρτηση πανο στην πολη απο συντροφους, με πεταγμα φειγ-βολαν σε σχολεια και σε δρομους της πολης και με αποκορυφωση την καταληψη τοπικου ραδιοφωνικου σταθμου οπου ακουστηκε ηχογραφημενο καλεσμα για την πορεια.Επίσης υπηρχαν καλεσματα φοιτιτικων συλλογων (αρχιτκτον. κτλ) ενω στην πορεια ειχε καλεσει και το Δικτυο.Με συνθημα “μηδενικη ανοχη στη κρατικη τρομοκρατια” πορευτικαμε 400+ ατομα σε μια αστυνομοκρατουμενη πολη ( 4 δοιμιριες και τουλαχιστον 50 ασφαλιτες) τοσο δυναμικα και επιθετικα  που δωσαμε ξεκαθαρα το μηνυμα οτι η επιθεσεις απο τον στρατο κατοχης στην πολη μας σε οποιονδηποτε -μαθητη, ανεργο, μεταναστη- δεν θα  μεινει αναπαντητη.

Ο αγωνας του ενος ειναι αγωνας για ολους, ο αγωνα του ενος πρεπει να γινει αγωνας ολων.

κάλεσμα σε πορεία με αφορμή τον ξυλοδαρμό μαθητή απο τραμπούκους της ΔΙ.ΑΣ

November 10, 2010 | Filed Under απ' το σημείο x στο άπειρο x-->∞., αφίσες, καλέσματα-πορείες | No Comments

κατεβάστε την αφίσα σε pdf

πορεία αλληλεγγύης στούς κρατούμενους

October 15, 2010 | Filed Under απ' το σημείο x στο άπειρο x-->∞., καλέσματα-πορείες, παρεμβάσεις | No Comments

πορεία ενάντια στις διώξεις για το Δεκέμβρη

May 27, 2009 | Filed Under καλέσματα-πορείες | No Comments

ΑΠΕΡΓΙΑ

March 30, 2009 | Filed Under καλέσματα-πορείες, κουζίνα-bar | No Comments

Κείμενο που μοιράστηκε στο Βόλο από ανοιχτη συνέλευση στο πανεπιστήμιο (θόλος)

December 18, 2008 | Filed Under καλέσματα-πορείες, συζητήσεις | No Comments

ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ, ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ

Το Σάββατο 6/12/08 δολοφονείται εν ψυχρώ στα Εξάρχεια ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από το όπλο ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα ενώ βρισκόταν σε περιπολία μαζί με τον Βασίλη Σαραλιώτη.

Το ίδιο βράδυ τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και σε πολλές πόλεις της χώρας πραγματοποιούνται αυθόρμητες πορείες, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα και σε άλλους κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους. Αντανακλαστικά μετά τη δολοφονία του Αλέξη πραγματοποιήθηκε και στο Βόλο πορεία 150 ανθρώπων που επιτέθηκε στο Α.Τ. Βόλου κάτι που εσκεμμένα αποσιωπήθηκε από τα τοπικά media. Τις επόμενες μέρες οι επιθέσεις και οι πορείες γενικεύονται, σχολεία και σχολές καταλαμβάνονται και λειτουργούν σαν κέντρα αντιπληροφόρησης .Δράσεις αλληλεγγύης πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις του εξωτερικού.

Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης σπεύδουν να επαληθεύσουν το ρόλο τους, σκορπίζοντας τον τρόμο έχοντας σαν άξονα αναφοράς την καταστροφή μαγαζιών και το πλιάτσικο, αποπροσανατολίζοντας όσους απαθείς παρακολουθούσαν τα γεγονότα και στρέφοντάς τους ενάντια στον εξεγερμένο κόσμο. Ταυτόχρονα στοχοποιούνται ως γιάφκες τρομοκρατών ανοιχτοί κοινωνικοί και πολιτικοί χώροι (καταλήψεις, στέκια, κ.α.), κάνοντας λόγο για γνωστούς- αγνώστους κουκουλοφόρους, οι οποίοι οργανώνουν και καθοδηγούν τις εκατοντάδες μαθητών, φοιτητών που επί μία βδομάδα κατεβαίνουν στους δρόμους και συγκρούονται με τα ματ.

Στο Βόλο επίθεση σε μαγαζιά δεν έγινε ποτέ . Παρόλα αυτά μίντια, ασφαλίτες και κνίτες διέσπειραν φήμες από την πρώτη στιγμή σε μαγαζάτορες και σε σπίτια ότι πρόκειται να έρθουν αναρχικοί να τους καταστρέψουν τις ιδιοκτησίες. Αυτό συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες. Όποιος συνεχίζει πια να «φοβάται» και να το μεταδίδει δεν είναι τόσο αθώος. Έτσι κι αλλιώς οι εξεγέρσεις γίνονται από τους από κάτω και τους εξαθλιωμένους και όσα κοινωνικά κομμάτια έχουν καταλάβει ότι αυτή ή κοινωνία είναι δομημένη εναντίον τους.

Το πλιάτσικο (για μας απαλλοτρίωση), όπως περιγράφεται από τα media, σε συνθήκες κοινωνικής εξέγερσης δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια σταγόνα αποπροσανατολισμού στον ωκεανό του θεάματος. Το μεγαλύτερο πλιάτσικο στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι το πλιάτσικο της υπεραξίας. Δηλαδή εκμετάλλευση των πολλών (εργαζομένων) από τους λίγους (αφεντικά). Το να παράγεις δέκα και να πληρώνεσαι για πέντε. Δε ξεχνάμε το πλιάτσικο των ασφαλιστικών ταμείων, το πλιάτσικο των παπάδων στο Βατοπέδι, το πλιάτσικο των γερόντων με αρτηριοσκλήρυνση που μας κυβερνούν και κάνουν λόγο για πενήντα μεταφερομενους κολασμένους πιτσιρικάδες…πλιάτσικο είναι οι μισθοί των δημάρχων, των υπουργών, των βουλευτών, των παπάδων, των δικαστών και των κομματαρχών.

Η δολοφονία του 15χρονου δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έρχεται να προστεθεί σε έναν ατελείωτο κατάλογο δολοφονημένων και βασανισμένων από το κράτος και τους μηχανισμούς του, μεταναστών σε σύνορα και κρατητήρια, εργατών στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, φυλακισμένων στα κολαστήρια-« σωφρονιστήρια», σκλάβων στη βιομηχανία της πορνείας.

Η δολοφονία υπήρξε η αφορμή για να βγει ο κόσμος στους δρόμους , διαμαρτυρόμενος όχι μόνο για το φόνο αλλά εκφράζοντας την οργή και την αγανάκτηση για τη σήψη και τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος και των πολιτικο-οικονομικών συνθηκών των τελευταίων δεκαετιών, με τρόπο που χαρακτηρίστηκε επικίνδυνος, βάρβαρος, βίαιος και δίχως να θέτει λύσεις στα προβλήματα.

Καμία κοινωνική εξέγερση δε γίνεται με το γάντι. Για εμάς δεν είναι τυφλή βί

κείμενο από πρωτοβουλία της κατάληψης ματσάγγου

December 16, 2008 | Filed Under καλέσματα-πορείες, συναυλίες | No Comments


Κείμενο για τη δολοφονία του Αλέξη και την κοινωνική εξέγερση που πυροδότησε, από πρωτοβουλία της κατάληψης Ματσάγγου

December 13, 2008 | Filed Under καλέσματα-πορείες, συναυλίες | No Comments


« Previous PageNext Page »

επικοινωνία-contact

matsaggou@epsiv.net

εβδομαδιαία στην κατάληψη

wordpress visitor
css.php